18.2 Zarządzanie założeniami haseł

Założenia haseł to kolekcja zdefiniowanych przez administratora reguł, które określają kryteria tworzenia i zamieniania haseł użytkowników końcowych. NMAS umożliwia egzekwowanie założeń dotyczących haseł, które są przypisywane użytkownikom w OpenText eDirectory.

Założenia dotyczące haseł mogą również obejmować funkcje samoobsługi używane w przypadku zapomnienia hasła, które pomagają zmniejszyć liczbę zgłoszeń do działu pomocy w przypadku zapomnienia haseł. Inną samoobsługową funkcją jest Zresetowanie hasła. Pozwala ona użytkownikom zmieniać ich hasła zgodnie z regułami określonymi przez administratora w założeniach haseł. Użytkownicy mogą uzyskać dostęp do tych funkcji za pośrednictwem aplikacji OpenText Identity Manager User Application lub OpenText Identity Console.

Przy użyciu modułu Założenia haseł można wykonywać następujące zadania:

18.2.1 Tworzenie założeń haseł za pomocą ustawień domyślnych

Aby utworzyć nowe założenia haseł, wykonaj następujące czynności:

Kliknij opcje Zarządzanie uwierzytelnianiem > Założenia haseł na stronie docelowej
Kliknij ikonę , aby utworzyć nowe założenia haseł.
Na następnym ekranie określ nazwę, kontekst, opis i komunikat dotyczący zmiany hasła.
Jeśli chcesz utworzyć założenia haseł za pomocą ustawień domyślnych, zaznacz pole wyboru Utwórz nowe założenia haseł na podstawie ustawień domyślnych i kliknij przycisk Dalej, aby wyświetlić stronę Podsumowanie.
Zweryfikuj szczegóły na stronie Podsumowanie i kliknij przycisk Utwórz.
Zostanie wyświetlony komunikat potwierdzenia informujący o pomyślnym utworzeniu założeń haseł.

18.2.2 Tworzenie założeń haseł za pomocą ustawień niestandardowych

Aby utworzyć założenia haseł za pomocą ustawień niestandardowych, wykonaj następujące czynności:

Kliknij opcje Zarządzanie uwierzytelnianiem > Założenia haseł na stronie docelowej
Kliknij ikonę , aby utworzyć nowe założenia haseł.
Na następnym ekranie określ nazwę, kontekst, opis i komunikat dotyczący zmiany hasła.
Jeśli chcesz utworzyć założenia haseł za pomocą ustawień niestandardowych, kliknij przycisk Dalej.
Na stronie Konfiguracja wykonaj następujące działania:
1. Włącz hasło uniwersalne: Włączenie hasła uniwersalnego dla założeń umożliwia korzystanie z opcji udostępnianych przez funkcję Założenia haseł. Jednak warunkiem włączenia hasła uniwersalnego dla założeń jest spełnienie wymagań wstępnych dla hasła uniwersalnego w danym środowisku.
2. Włącz zaawansowane reguły hasła: Ta opcja włącza reguły haseł dostępne na karcie Zaawansowane reguły hasła. Reguły te zwiększają bezpieczeństwo środowiska, ponieważ zapewniają użytkownikowi kontrolę nad kryteriami, na przykład czasem obowiązywania hasła i zawartością hasła, taką jak kombinacja liter, cyfr, wielkich lub małych liter i znaków specjalnych. Można również wykluczyć hasła, które nie wydają się bezpieczne, takie jak nazwa firmy.
3. Synchronizacja haseł: Te opcje określają sposób synchronizacji hasła uniwersalnego w usłudze OpenText eDirectory z hasłami innego typu w bezpiecznych magazynach tożsamości. Synchronizacja haseł zawiera następujące opcje:
  - Usuń hasło NDS podczas ustawiania hasła: Jeżeli ta opcja zostanie zaznaczona, hasło NDS zostanie wyłączone po ustawieniu hasła uniwersalnego. Użytkownicy nie będą mogli korzystać ze starszych metod lub narzędzi, które logują się bezpośrednio za pomocą hasła NDS, zamiast komunikować się z usługami NMAS. Po ustawieniu tej opcji kolejna opcja Synchronizuj hasło NDS podczas ustawiania hasła będzie domyślnie wyłączona.
  - Synchronizuj hasło NDS podczas ustawiania hasła: Po zaznaczeniu tej opcji ustawienie hasła uniwersalnego w aplikacjach, takich jak OpenText Identity Console, powoduje również zmianę hasła NDS.
  - Synchronizuj proste hasło podczas ustawiania hasła: Ta opcja zapewnia zgodność z klientami OpenText i innych firm używającymi prostego hasła i obsługi użytkownika.
  - Synchronizuj hasło dystrybucyjne podczas ustawiania hasła: Ta opcja określa, czy za pomocą mechanizmu metakatalogów można odczytać lub ustawić hasło uniwersalne użytkownika w usłudze OpenText eDirectory.
4. Pobieranie uniwersalnego hasła: Dostępne są następujące opcje:
  - Zezwalaj użytkownikowi na pobieranie hasła: Zezwala agentowi użytkownika na pobieranie hasła. Ta opcja określa, czy samoobsługowa funkcja Zapomniane hasło może odczytać hasło w imieniu użytkownika w celu wysłania go do tego użytkownika pocztą e-mail. Jeśli ta opcja nie jest zaznaczona, odpowiednia funkcja jest wygaszona na karcie Zapomniane hasło w założeniach haseł.
  - Zezwalaj administratorowi na pobieranie haseł: To pole należy zaznaczyć, jeśli istnieje określona usługa, która go potrzebuje. W OpenText Identity Manager nie występuje potrzeba, aby administratorzy pobierali hasła. Jednak niektóre usługi innych firm mogą korzystać z tej opcji.
  - Zezwalaj następującym obiektom na pobieranie haseł: Klikając ikonę , wybierz odpowiedniego użytkownika, który powinien pobierać hasło.
5. Uwierzytelnianie:
  
  Weryfikuj, czy istniejące hasła są zgodne z założeniami haseł (weryfikacja następuje podczas logowania): Ta opcja jest użyteczna w przypadku wdrażania nowych założeń haseł lub zmieniania zaawansowanych reguł hasła dla istniejących założeń. Pozwala ona zapewnić zgodność istniejących haseł z nowymi lub zmienionymi regułami.
  
  Zaznaczenie tej opcji powoduje, że podczas logowania hasła użytkowników są analizowane w celu zapewnienia zgodności z zaawansowanymi regułami hasła w nowych lub zmienionych założeniach haseł. Jeśli istniejące hasło okaże się niezgodne, użytkownik będzie musiał je zmienić.
  
  Po zakończeniu kliknij przycisk Dalej.
Zaawansowane reguły hasła zwiększają bezpieczeństwo środowiska, zapewniając kontrolę nad szczegółami hasła, takimi jak czas obowiązywania hasła, częstotliwość zmiany hasła i zawartość hasła.

Znaki specjalne to znaki, które nie są cyframi (0–9) ani literami alfabetu.

Na stronie Zaawansowane reguły hasła wykonaj następujące działania:
1. Używając składni Microsoft Complexity Policy (przed systemem Microsoft Windows Server 2008), Microsoft Server 2008 Password Policy lub OpenText, możesz zarządzać ustawieniami składni.
2. W kreatorze określ wymagane opcje Zmiana hasła, Czas obowiązywania hasła, Długość i skład hasła oraz Wykluczenia haseł, a następnie kliknij przycisk Dalej.
Włączając samoobsługową funkcję Zapomniane hasło z myślą o użytkownikach, którzy zapomnieli hasła, można zredukować koszty związane z prowadzeniem centrum pomocy technicznej. Te samoobsługowe funkcje są udostępniane użytkownikom za pośrednictwem portalu OpenText Identity Console. Na stronie Zapomniane hasło wykonaj następujące działania:

UWAGA:Włączając funkcję Zapomniane hasło, trzeba również określić, czy w celu udzielenia użytkownikowi pomocy przy logowaniu wymagany będzie zestaw odzewu.
1. Zestawy odzewu: W przypadku korzystania z zestawów odzewu użytkownicy nie mogą używać samoobsługowej funkcji Zapomniane hasło, dopóki nie odpowiedzą na pytania zestawu odzewu. Aby upewnić się, że użytkownicy są proszeni o wprowadzenie tych informacji za pośrednictwem portalu OpenText Identity Console, wybierz opcję Wymagaj zestawu odzewu.
2. Działanie: Opcje dostępne na tej karcie umożliwiają użytkownikowi resetowanie hasła przy użyciu zestawów odzewu i hasła uniwersalnego, wysyłanie bieżącego hasła lub podpowiedzi do hasła pocztą e-mail oraz wyświetlanie opcji podpowiedzi do hasła.
3. Uwierzytelnienie: Zaznacz pole wyboru Wymuś na użytkowniku skonfigurowanie pytania o odzew i/lub podpowiedzi podczas uwierzytelniania, aby zagwarantować, że użytkownicy otrzymają monit o określenie zestawów odzewu lub podpowiedzi do hasła.
  
  Po zakończeniu kliknij przycisk Dalej.
Założenia nie są obowiązujące, dopóki nie zostaną przypisane do co najmniej jednego obiektu. W celu uproszczenia procesu administrowania zalecamy przypisywanie założeń możliwie jak najwyżej w drzewie. Założenia haseł można przypisać do następujących obiektów:
1. Obiekt Założenia logowania: Zalecamy utworzenie domyślnych założeń haseł dla wszystkich użytkowników w drzewie i przypisanie ich do obiektu Założenia logowania, który znajduje się w kontenerze Zabezpieczenia.
2. Kontener będący katalogiem głównym partycji: Przypisanie założeń do kontenera, który jest katalogiem głównym partycji, powoduje, że wszyscy użytkownicy w tej partycji, w tym również użytkownicy w kontenerach podrzędnych, dziedziczą przypisanie założeń.
3. Kontener niebędący katalogiem głównym partycji: Przypisanie założeń do kontenera, który nie jest katalogiem głównym partycji, powoduje, że przypisanie założeń jest dziedziczone tylko przez użytkowników znajdujących się w tym konkretnym kontenerze. Użytkownicy przechowywani w kontenerach podrzędnych nie dziedziczą założeń.
  
  Aby zastosować założenia do wszystkich użytkowników poniżej kontenera, który nie jest katalogiem głównym partycji, należy przypisać je do każdego kontenera podrzędnego osobno.
4. Użytkownik: Możesz przypisać założenia do co najmniej jednego użytkownika.
  
  Aby przypisać założenia, kliknij ikonę . Następnie znajdź i wybierz odpowiedni obiekt do przypisania założeń haseł.
  
  Jeśli chcesz usunąć skojarzenie założeń, wybierz założenia z listy i kliknij ikonę .
Zweryfikuj szczegóły na stronie Podsumowanie i kliknij przycisk Utwórz.
Zostanie wyświetlony komunikat potwierdzenia informujący o pomyślnym utworzeniu założeń haseł.

18.2.3 Modyfikowanie założeń haseł

Aby zmodyfikować istniejące założenia haseł, wykonaj następujące czynności:

Kliknij opcje Zarządzanie uwierzytelnianiem > Założenia haseł na stronie docelowej
Wybierz odpowiednie założenia haseł z listy i kliknij ikonę .
Wprowadź niezbędne zmiany na stronie Modyfikuj założenia haseł i kliknij przycisk Zapisz.

18.2.4 Usuwanie założeń haseł

Aby usunąć założenia haseł, wykonaj następujące czynności:

Kliknij opcje Zarządzanie uwierzytelnianiem > Założenia haseł na stronie docelowej
Wybierz odpowiednie założenia haseł z listy i kliknij ikonę .
Na następnym ekranie ostrzeżenia kliknij przycisk OK.
Zostanie wyświetlony komunikat potwierdzenia informujący o usunięciu założeń haseł.